Środa 6 stycznia Msza Św. o godzinie 10:00. W tym dniu przypada uroczystośćObjawienia Pańskiego – Trzech Króli.

«Obchodzimy dzień święty, wsławiony trzema cudami: dzisiaj gwiazda przywiodła Mędrców do żłóbka, dzisiaj na godach woda przemieniła się w wino, dzisiaj Chrystus chciał być ochrzczony w Jordanie przez Jana, aby nas zbawić» (antyfona do Magnificat). W dzisiejszym dniu czcimy objawienie się Boga w widzialnej postaci. Wcielony Bóg objawił się poganom w osobach Mędrców, narodowi wybranemu przy chrzcie w Jordanie i swoim uczniom przez cud dokonany w Kanie Galilejskiej. Kościół Wschodni kładzie główny nacisk na drugą z tych tajemnic, Kościół Zachodni wspomina dzisiaj przede wszystkim hołd Mędrców ze Wschodu, a wspomnieniu chrztu Pana Jezusa poświęca osobne święto 13 stycznia. Dopełnienie obu świąt stanowi liturgia drugiej niedzieli po Obajwieniu, w której wspomina się cud

Laudetur Iesus Christus! Stajemy u progu Uroczystości Narodzenia Pańskiego. W czasie tych świąt dzięki wielkiej życzliwości Księdza Prałata Stanisława Majewskiego mamy możliwość uczestniczyć w liturgii Mszy Świętej sprawowanej w klasycznym rycie rzymskim.
Na celebracje Najświętszej Ofiary zapraszam do Kaplicy przy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w kolejne dni świąteczne, tj. 25, 26 i 27 grudnia na godzinę 10:00.
Na liturgię przyjdźmy z bliskimi, krewnymi, przyjaciółmi, gośćmi, dla których być może to jedyna okazja do uczestnictwa we Mszy wszech czasów.

Pamiętajmy w swych modlitwach o kapłanach:

• ks. prałacie Stanisławie Majewskim, który jako Proboszcz Parafii Miłosierdzia Bożego okazuje nam tyle życzliwości
• ks. kanoniku Jerzym Kalinowskim, który każdej niedzieli sprawuje tradycyjną Mszę i głosi piękne kazania
• ks. Tomaszu Filipiaku, który w święta będzie odprawiał Msze Święte

prosząc o zdrowie i potrzebne łaski.

Módlmy się za przyczyną Niepokalanej, aby nasz apostolat był coraz bardziej skuteczny, by coraz większa liczba wiernych mogła otrzymywać bezmiar Bożych łask modląc się na  Mszy świętej.

                IV NIEDZIELA ADWENTU                            W pierwszych wiekach Kościoła w dzisiejszą niedzielę odprawiano Mszę kończącą Wigilię suchedniową. Gdy nabożeństwo sobotnie przełożono na rano, ułożono na niedzielę formularz mszalny, który powtarza myśli liturgii Suchych Dni.

Nadchodzi chwila wypełnienia się proroctw. Wkrótce Maryja powije oczekiwanego Zbawiciela. W antyfonie na ofiarowanie sławimy Ją i Jej Syna. W ewangelii czytamy wezwanie, aby gotować drogi Panu. Prorok, przepowiadający przyjście Odkupiciela, i św. Jan Chrzciciel, bezpośrednio poprzedzający Jego wystąpienie, głoszą odwieczną potrzebę pokuty. Abyśmy dobrze mogli wykorzystać łaski Bożego

III NIEDZIELA ADWENTU

Od trzeciej niedzieli Adwentu myśl nasza zwraca się głównie ku bliskiej pamiątce pierwszego przyjścia Chrystusa, ku Bożemu Narodzeniu. W tygodniu wspominamy dwie tajemnice radosne, które poprzedziły Boże Narodzenie. Hasłem «Pan jest blisko» rozpoczyna się od tej niedzieli codzienna modlitwa Kościoła. Ta sama prawda nadaje ton radości dzisiejszej Mszy świętej. Jak lud izraelski został wyzwolony z niewoli babilońskiej, tak my zostaniemy uwolnieni z naszych ciemności. Św. Jan Chrzciciel zapewnia, że Chrystus już stanął wpośród nas. Obecny w Eucharystii, sam

8.12  wtorek  Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny

     
         Msza Św. o g. 19.30

„Od wszelakiej zarazy świata ochroniona, pierwej święta w żywocie matki, niż zrodzona”; „Ciebie, Oblubienicę przyozdobił sobie, bo przestępstwo Adama nie ma prawa w Tobie”; „Który Ciebie za matkę obierając sobie, chciał, by przywara grzechu nie postała w Tobie”
      Każdy z ludzi przez fakt poczęcia dziedziczy grzech pierworodny, który zostaje zgładzony przez łaskę chrztu świętego. Kościół w katechizmie poucza nas, że jednym ze skutków grzechu pierworodnego jest utrata łaski uświęcającej, w skutek czego „rozum ludzki uległ zaciemnieniu, a wola osłabła w dążeniu do dobra i stała się skłonna do złego".                          
       W tym kontekście Niepokalane Poczęcie polegało więc na tym, że Najświętsza Maryja Panna „od pierwszej chwili swego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmogącego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana jako nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego” (bulla Ineffabilis Deus bł. Piusa IX)

II NIEDZIELA ADWENTU

 Syjon i Jerozolima to typy Kościoła katolickiego, «lud syjoński» — to katolicy. Do nich i do całej ludzkości przychodzi Zbawiciel. Św. Paweł poucza nas w lekcjio powszechności dzieła zbawienia, powołując się na proroctwo Izajasza. Podobnie Chrystus Pan, odpowiadając na pytanie uczniów Jana Chrzciciela stwierdza spełnienie się tego proroctwa. Zapowiedziane przez Izajasza cuda mesjańskie spełniają się także w duchowy sposób mocą Eucharystii. Przez swoje sakramenty Chrystus prowadzi nas ku nowej, wiekuistej Jerozolimie. Nadzieja otrzymania łaski Zbawiciela i osiągnięcia życia wiecznego jest podstawą naszej radości. Warto zwrócić uwagę na początkowe słowa dzisiejszej lekcji: czytanie Pisma św. daje prawdziwe zrozumienie dzieła